به اينجا ختم مىكنم كتاب عين الحيات را ، و از الطاف عميمهء واهب العطايا اميدوارم كه اين بحر فيوض ربّانى ، و اين سرچشمهء آب زندگانى ، موجب حيات جاودانى برادران ايمانى ، و فيض بخش اقاصى و ادانى گردد ، و تا روز جزا فيض طالبان و تشنه‌لبان زلال معرفت سبحانى از اين چشمهء سلسبيل و عين زنجبيل منقطع نگردد ، شايد كه به اين وسيله اين غريق بحر خطايا و گناهان و پامال نفس و هوا و شيطان از لوث معاصى پاك گردد ، و چون پيوسته خاك راه اهل ايمان و خادم اصحاب علم و عرفان بوده ، شايد كه در روز حساب به ايشان ملحق شود ، ملتمس از برادران ايمانى آن است كه چون از اين خوان نعمتهاى روحانى بهره‌اى ، و از اين شراب طهور حقايق و معانى جرعه‌اى برگيرند در حيات و ممات اين خاك‌سار حقير و ذرّهء بىمقدار را از دعاى طلب مغفرت سيّئات و رفع درجات محروم نگردانند . و كان الفراغ من تسويده على يد مؤلّفه في أواخر شهر جمادي الثانية من شهور سنة ثلاث و سبعين بعد الألف ، و الحمد للّه وحده ، و صلّى اللّه على سيّدنا محمّد و آله الطّيبين الطاهرين ، و لعنة اللّه على أعدائهم أجمعين الى يوم الدين . و تمام گرديد تحقيق و تصحيح اين كتاب شريف در روز دهم ماه شوّال سنهء هزار و چهارصد و ده هجرى قمرى بر دست اين فقير ناچيز سيد مهدى رجائى در بلدهء مقدّسهء قم حرم اهل بيت و عشّ آل محمّد عليهم السّلام .